கண்டால் விழிதிறக்கும் காதலெனும் பூங்காற்றாய்
உண்டே என் நெஞ்சில் ஒளிவீசும் - அண்டமே
நின்றாடி நிற்கின்ற நெஞ்சின் நினைவெல்லாம்
என்றோ நினதானதே!
பேசா மொழியால் பிணித்தாள் உயிரினை
ஆசா தவிப்பும் அகத்தில்கொள் - வீசும்
மலர்வாசம் போன்றே மனமே மயங்கும்
பலவாசம் எய்தும் பயன்.
காணாக் கனவாய் கவினுறக் காண்பேனோ
நாணாக் குழலோடு நான்மயங்க - வீணாய்
அலைந்தேன் அகத்தே அவள்முகம் காண
நிலைந்தேன் தனிமையில் நின்று.
வண்டின் இனம்வளரும் வாசம்நறுங் குழலாள்
கண்டு மனம்மயங்கக் கார்மேகம் - வண்டெனவே
நான்தேடிப் போவதெப்போ நங்கையவள் தோள்சேர
வான்தேடி நிற்பேனோ வந்து.
இடையின் வளைவில் நகக்கீறல் ஏற்கும்
நடையின் சுகத்தில் நலிய - இடையின்
கழுத்தில் படரும் கனல்மூச்சும் நெஞ்சை
அழுத்தி எரியும் கனல்.
தப்பாய் நினைத்தாள் தவித்தேன் தவித்ததனை
ஒப்பாய் மொழியாய் உணரவில்லை - தப்பு
எளிதாகிப் பின்ஊடல் கொள்ளுவாள் மெல்ல
குளிதாகி நிற்குமவள் கோபம்.
ஊடல் தணிந்து உயிர்தழுவக் கூடினோம்
மாடல் அகன்று மயக்கமாய் - கூடல்
இனிதாய்க் கனிந்ததுவே இன்பத்தின் எல்லை
கனிதாய்க் கனிந்ததென் கண்.
மெல்ல விரல்தொட்டு மீட்டியே என்னுயிரைத்
தொல்ல உலகத் துயரெலாம் - மெல்லவே
நீக்கினாள் என்நெஞ்சில் நீங்கா நினைவாக
ஆக்கினாள் அன்பால் அணைந்து.
வேட்கை தணியா விரிந்த விழியாலே
மீட்கை பெறுவேன் மெய்கலந்து - ஆட்கொண்டு
என்னையும் என்னில் இழக்கச் செய்யும் காமமே
பொன்னையும் மேவும் புகழ்.
இன்பம் பொழிய இருவர் ஒன்றாய் உருகினோம்
துன்பம் அகலத் துயரிலோம் - பின்பு
மலரினும் மெல்லிதாய் மங்கையவள் தோளில்
உலரினும் இன்பம் உறு.
No comments:
Post a Comment