முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகளை இதயத்தில் ஏந்துவோம்...!

அன்னை நிலமீதே அலைகடலாய் வந்தபடை

சின்னஞ்சிறு தீவில் செருத்தொடுக்க — முன்னமே

திட்டமிட்டே சூழ்ந்ததுவே தீயபடை வஞ்சத்தால்

மட்டிலாத் துன்பம் தரும்.

ஊரை இழந்தார் உடைமைகளைத் தான்இழந்தார்

பாரில் துணையற்றுப் பாலகரைக் — காரிருளில்

கையிலேந்தி ஓடினாரே கானகமும் சேறுகளும்

மெய்யதிரக் கண்டு திகைத்து.

காப்பரண் என்றுரைத்துக் கள்ளமாய் வஞ்சகத்தார்

ஆர்ப்பரிக்கும் மக்களை அங்கேவர — ஈர்ப்புடைய

முள்ளிவா ய்க்காலில் முடக்கினாரே நச்சுப்பொறி

உள்ளபடி வைத்தே உணர்.

வானத்துப் பறவைபோல் வந்துபடைப் புள்ளினங்கள்

தேனொத்த மக்களைத் தீய்த்ததே — கானகத்து

மண்ணில் நெருப்புமழை மாரியாய்ப் பெய்திடவே

கண்ணீர் கடலாய்க் காண்.

ஆற்றாத் துயரினில் ஆருயிரைக் காத்திடவே

போற்றிய மாமருந்தின் சாலைகளும் — சீற்றமுடன்

குண்டு விழுந்து சிதைந்ததுவே கூக்குரலாய்

மண்டு துயரத்தின் நாள்.

நெல்மணிகள் ஏதுமின்றி நீராக் கஞ்சியினைக்

கொல்வலியால் வெந்தழியும் மக்கள்தாம் — மெல்லவே

உப்பின்றிக் காய்ச்சி உறிஞ்சிய துயரமே

செப்பொணாத் துன்ப மலர்.

வைகாசித் திங்கள் பதினெட்டாம் நாளில்உயிர்

ஐயகோ குண்டுகளால் சாய்ந்தனரே — மொய்குழலார்

கன்னியரும் பிள்ளைகளும் காரிருளில் வீழ்ந்ததுவே

மன்னினில் ஆறா வடு.

வலைத்தளத்தில் பொய்யுரைத்து வஞ்சகமாய் மக்கள்

தலைமுறையை மூளைச் சலவை — நிலைமாற்ற

முள்ளிவா ய்க்காலுண்மை முன்னிறுத்திப் பொய்மைகளை

ஒள்ளிழையாய் வெல்லுங் காசு.

திரித்துப் பரப்பும் திசைதிருப்பும் பொய்கள்

எரித்துமே உண்மையினை என்றுமே — மறைத்திடுமோ?

நெஞ்சில் குருதி நினைவிருக்கப் பொய்வலைகள்

அஞ்சி அழிந்து பிறப்பு.

வீழ்ந்த உயிர்களுக்கு வீர வணக்கம்செய்

தாழ்ந்து போகாமல் தமிழினமே — சூழ்ந்திருக்கும்

நேர்மறையை உலகறிய நேர்மையுடன் ஏந்துவோம்

ஓதி உயிருள்ள நாள்.